Mama , ik moet nu afscheid nemen , echt !!
Ik lig hier al maanden en het gaat slecht .
Ik weet nog toen we er achter kwamen .
We waren samen naar het ziekenhuis ,
mijn arm deed zeer .
We moesten komen keer op keer .
Tot op een dag toen moest ik blijven .
De dokter zei : Je zal nooit meer kunnen schrijven .
De ziekte heeft zich snel verspreid .
En gezien het feit ;
het ook bij mijn hart gekomen is ,
had de dokter het niet mis .
Mama,ik hoop dat je , je leven op blijft bouwen .
Je weet dat ik altijd van je zou blijven houden .
                     Daarom heb ik deze brief laten schrijven .                    
 In je hart zal ik altijd bij je blijven .

Schrijver onbekend

Vanmiddag zat ik in het ziekenhuis,
god hij zag er slecht uit.
het praten ging moeizaam,
en gepaard met een traan.
zijn gelaat getergd ,
lichaam uitgemergeld.
ik zag hoe hij op een week tijd,
ernstiger lijd.
hij is enorm achter uit gegaan,
ik verbeet mijn bittere traan.
mijn hart is gebroken,
had net de dokter gesproken.
ze geven mijn jongen 42% kans,
het nieuws stak als een gebrande lans.
en weer stond ik daar alleen,
met niemand om me heen.
ik ging terug naar hem met een glimlach,
zodat hij mijn verdriet niet zag.
ik was zo moe,
en deed mijn ogen toe.
plots een kleine hand,
teder op mijn wang.
"mama niet treuren"
"met mij zal er niets gebeuren"
zijn geloof en kracht is onvoorstelbaar,
maakte ik het maar eens waar.
nu moet ik het nieuws thuis vertellen,
kon ik de toekomst maar voorspellen.
het lot beproeft mij zwaar.

Schrijver onbekend

Een donkere dag in mijn verleden
De dag dat jij je uitslag kreeg
Niemand had dit echt verwacht
De uitslag bracht zoveel teweeg
Waarom wil niemand me vertellen
Dat het maar een boze droom is
Ik zou zo graag de doktoren willen zeggen:
“Jullie hebben het zo erg mis”
Wij kunnen dit nog helemaal niet aan
Deze ziekte en al zijn verdriet
                 Moet ik dan zomaar mijn vader laten gaan?                  
Dat dacht ik toch echt nog even niet!!

Schrijver onbekend

Je wilde nog zoveel,maar je had
 niet meer de kracht . Je ziekte
had je volkomen in zijn macht .
Je was zo moe , je hebt je strijd
                              gestreden . Al je zorgen en verdriet                             
 behoren tot het verleden .

Schrijver onbekend

Elke zucht ik uitadem
Elk woord ik spreek
Mogelijk mijn laatste

De kanker die snijdt in m’n hart
Beetje bij beetje wordt het kleiner
Ooit zal ik geen hart meer hebben
Zal ik dood zijn

Jij, mijn vader
De persoon die me dit leven schonk
De man waar ik zoveel om gaf
Nooit gedacht dat jij eerst zou gaan
Niet op die manier

De kanker die ik heb woede ook in je hoofd
Het ontnam je de moed om te leven
Tot op het moment je het niet meer aankon
Je besloot ons te verlaten

De pijn leek ondragelijk
De kanker leek maar een pleister te zijn
Je hebt me in de steek gelaten

Ik beloof je
             Ooit zien we elkaar terug              
Vlugger dan je denkt want mijn hart is klein

Schrijver onbekend

Vandaag zat ik bij je ziekenhuisbed, je begint op te geven
Je zegt het niet , maar ik zie dat je niet meer wil leven

Ik zie dat je verdriet hebt en ook veel pijn
Je wilt er alleen maar voor mij zijn

Altijd heb je aan mij gedacht
Jaren heb je op mijn geluk gewacht

Ik sta er verbaast van wat wij samen allemaal konden
Je zei dat je pas weg ging als ik het geluk had gevonden

Toen opa ging hielp ik jou en jij hielp mij
Dat maakt me opnieuw weer blij

Nu jij in het ziekenhuis ligt en niet verder wil
Geef ik van angst een gil
Omdat ik bang ben om jou kwijt te raken
Want wie moet mijn dan gelukkig maken

Lieve oma , leef niet voor mij door ook al heb je pijn
Dat is voor mij ook niet fijn

Ga maar, want het leven wordt je te zwaar
Wacht op mij in de wolken daar

Volgens jou was ik altijd een heel speciaal wezen
Dus ik red me nu ook wel dat beloof ik je bij deze

Ik zal mezelf helpen als je er niet meer bent
Door jou is het gekomen dat mijn verdriet niet meer rent

                    Ik zal je missen , maar je hebt pijn en verdriet                    
    Ik beloof je , oma , ik vergeet je never , nooit , niet ...

Schrijver onbekend

Aan mijn bompa ....

Je was een lieve bompa , een goede vriend ....
dat je heen moest gaan , had je echt niet verdiend .
Je was altijd goedgezind , liet iedereen lachen ,
altijd in de stemming voor een goede mop ...
Maar opeens werd je ziek , de ziekte eiste je hele lichaam op ....
Je was moe gestreden , je wou nog bij ons blijven ,
maar toch ben je stilletjes heengegaan ....
Bompa, weet dat ik je nooit zal vergeten ...
en je altijd in mijn hart zal blijven bestaan ! 

  je   kleinkind

Mirella

Mama , onvoorstelbaar hoe jij je ziekte
droeg nooit klaagde en nooit vroeg.
Toch nam deze strijd je volledig in
beslag en namen wij afscheid van je
elke dag.Tot onze spijt kwam er geen
wonder.
Ma bedankt voor ons blijf je heel bijzonder.

Schrijver onbekend

s´Avonds  ging je slapen,
een groet,
een nachtwens en een kus.
wenste iedereen welterusten,
en tot morgen.

maar die morgen kwam nooit,
want wakker worden,
nee dat wou je niet meer.
je wou rust,
weg van deze wereld.

en ergens kan ik het begrijpen,
maar toch,
het blijft onbegrijpelijk.
je was ziek,
maar niemand wist hoe erg.

ik zit hier nu te huilen,
en te denken aan jou.
te denken waarom,
waarom je ons verlaten wou.

Schrijver onbekend

Er zijn geen woorden voor een zieke
van wie je weet,zij red het niet.
Je streelt haar wang,je ziet haar
ogen,je bent bevangen door verdriet.
Toch ben je dankbaar voor haar einde,
dat na zoveel moedig strijden kwam,
omdat het niet alleen haar leven,maar
ook haar lijden overnam.

Schrijver onbekend

ze keek me vragend aan
wist niet wat komen zou
ze fluisterde mijn naam
zei zacht "ik hou van jou"

ze was zo jong nog maar
had nog niets meegemaakt
maar nu leek ze honderd jaar
en door ziekte afgekraakt

ze wist, ze moest nu gaan
haar einde was dichtbij
ophouden te bestaan
verlost van pijn, en vrij

een glimlach op haar mond
en dan was het voorbij
                              ik denk dat ze 'n plekje vond                               
en daar nu wacht op mij

Schrijver onbekend

Bijna ( weer ) uit het leven !
Weer geschrokken;
Weer een beetje verdriet;
Weer een welkom;
Weer het gebeurt je niet;
Wees zuinig op Uw lijf;
Zo'n ding krijg je maar een keer;
Uiteraard staan de beste stuurlui aan wal, dat blijft;
 Maar dit gebeuren deed bij mij zeer.

 Niet ik alleen, de omgeving en uw familie houden van u;
Wees allert, discipline is een grote taak;
Voor in de toekomst vanaf nu .
Voor de rest is aan u zelf, het is uw leven....... uw zaak.
 Een simpele man als ik hecht waarde aan het leven;
Ook dat van U, altijd respect wederzijds en gewaardeerd;
Hopelijk goed uitgerust om zich ( weer ) helemaal te geven ?
Welkom......................... weer aangemeerd.

M.L.Gorgosz

Onrustig zit ze aan tafel
handen..plukkend aan een rafel..
keek ze voortdurend op de klok
die steeds haar blikken trok.

Ze wist het niet meer
Wat was er ook al weer!
Wat ben ik vergeten
heb ik al gegeten?

Flarden uit het verleden
brengt moeder terug in het heden.
Dat ..was het dus..
en geeft haar moeder een kus.

Mama komt me halen
tijd om naar huis te gaan
Nu kan ik niet verdwalen
glimlacht ze voldaan.

Ze schuifelt heel tevree
met de vrouw in het wit mee
en babbelt tegen haar,
woorden...zo breekbaar.

Flarden zweven
ze herleeft haar leven
tot het beeld verdwijnt
en de waarheid verschijnt.

Wil Becker
18-08-2003

Lege blik
fladderende handen
soms.. even blij
In een stoel
vastgesnoerd met banden
soms.. even vrij
dwangmatig
rondjes lopend in
een hoog tempo
scheef hangend
naar één kant
verlangend
naar..?

Zondags..bezoek,
om je heen kijkend
niets begrijpend,
niemand die je kent
of toch..?
Vage glimlach
iets van een kreet
maar..
niemand weet
wat jij bedoelt of
hoe jij je voelt
ogen.. zo leeg.

Wil Becker
10-03-2004

Voor jou wil ik zorgen; 
voor jou wil ik er zijn.
 Samen zijn we niet bang voor morgen; 
samen voel je minder pijn.
 Ik blijf bij je in de buurt; 
hoe lang dat ook duurt.

Ingrid Bruggeling
12-09-2004