Opa

Jij wist het niet
 Van mijn ongeboren kind
Nou zal ik nooit meer weten
Wat jij ervan vind

Een achterkleinzoon
Dat heb ik je gegeven
Je mocht het niet meer meemaken
Je bent niet meer in leven

Stephanie Groenenboom
04-11-2003

Oma

Je zit daar maar
 Een vogeltje
 Het leven lijkt langzaam
Uit je weg te stromen
Je wil naar de boot
Je moet Duits geld hebben

 Opa staat al te wachten
Om met je de Rijn af te varen
 Je herkend mij niet
Ziet mijn kind
 Denkt dat hij
Van je dochter is

Maar dan ineens
 Leg je je vinger
 In het knuistje van mijn zoon
Het handje knijpt samen
Je lacht en weet ít weer
 Dat doen babyís

 Even ben je weer bij ons

Stephanie Groenenboom
04-11-2003

Oma 

ik schreef haar naam , 
was ze maar hier ,
 woorden in mijn hoofd , 
tranen op het papier

Nadia Bam
18-09-2004

Dag

 Mijn opa is een lieverd
al zolang als ik hem ken.
 maar nu ben ik bij hem
en hij weet niet wie ik ben.

 Hij is wel aardig voor me.
 hij knipoogt af en toe.
maar hij zit te dromen
en hij lijkt mij toch zo moe.

Nu zegt opa:'zusje!'
 en hij streelt mijn haar.
ik weet niet wat ik zeggen moet en ik sta hier maar.

 Mama zegt: 'vertel eens aan je opa hoe je heet.'
terwijl mijn opa dat toch al mijn hele leven weet.

 Ik drink wat van m'n cola en ik hou me stil.
ik durf niet goed te zeggen wat ik eigenlijk zeggen wil:

 'Dag lieve, lieve opa met je oude lach. '
'k weet niet of je nog terug komt .
 ik zeg maar vast gedag'

Jill Willems  (11 jaar)
24-11-2004