Ik heb tranen in mijn ogen .. mijn ogen zijn schuldig en logen...
 mijn ogen hebben verdriet.. en toch niemand die het ziet..

 Ik heb tranen in mijn ogen .. en toch heb ik niemand bedrogen
Ik heb het tot me zelf opgenomen en niemand laten aankomen

Ik heb tranen in mijn ogen.. ik voel me zo leeg alsof mijn hart is weggezogen..
Ik heb tranen in mijn ogen.. wachtend hier tot dat iemand me zou mogen ..

Mijn eenzaamheid veranderd naar geheimzinnigheid
Ik heb tranen in mijn ogen .. wacht al dagen lang tot ze opdrogen

 Ik heb tranen in mijn ogen .. brok in me keel..
 en het verbijsterd me... toch blijft me hartje nog heel!

Madina
04-09-2006

Al mijn dromen en stille wensen vertrouw ik mijn dagboek toe.
Al mijn gedachten en verdriet , ik vertrouw ze aan mijn dagboek toe.
 Al mijn gevoelens en emoties vertrouw ik mijn dagboek toe.
Dan voel ik me weer opgelucht, en kan ik praten over mijn gevoel.
Want dagboeken weet je,
verraden niet je herinneringen of je verdriet.
Zo worden je geheimen veilig opgeborgen.
 En heb je minder last van angst of zorgen.

Linne
04-09-2006

Vrij

Laat ons als twee vogels vliegen
 op de vleugels van de wind,
laat ons elke keer genieten
als een nieuwe dag begint.
Laat ons zweven langs de wolken
als een grote luchtballon,
laat ons dansen als een vlinder,
op de stralen van de zon.
Laat ons zoeken naar het wonder ,
laat ons drinken uit de graal,
en laat ons zeggen als we oud zijn,
 't was een schitterend verhaal.

Bijouken
04-09-2006

Kleurenblind

Vaak hoor ik mensen praten over kleuren, met veel enthousiasme.
Over het mooie rood als de zon ondergaat
Over de hemelsblauwe lucht
 Of over fris groen gras
 Over weiden vol prachtige gele bloemen
Maar ik kan me er echt niets bij voorstellen.

Vaak hoor ik mensen praten over kleuren, zonder dat ze het beseffen.
 Over de grijze ochtendmist
Over de zwarte diepte van een meer
Of over de witte sneeuw op de daken
Over de bruine herfstbladeren in de wind
Maar ik weet echt niet wat ze bedoelen.

Vaak hoor ik mensen praten over kleuren, vol van geluk.
Over een roze roos die net bloeit
Over de oranje stralen van het ochtendlicht
Of over paarse miniviooltjes langs de weg
 Over het beige paard in de wei
Maar ik begrijp echt niet waarover ze het hebben.

Ik wou dat ik die kleuren ook zag,
zelfs de allersomberste kleuren op de allersomberste dag...

Anoniempje (12 jaar)
04-09-2006

Doelloos

Tussen het hoge gras, starend naar de lucht
De sterren en de maan
Een flits van het moment dat ik vlucht
En bang was, voor mijn eigen bestaan
Waar is mijn hart gebleven?
Is het vergaan van de ellende , is het verdwenen?
 Is het afgenomen en weggegeven?
Voor goed weg?  Of zomaar om te lenen ?

Het sterren geflonker is over geslagen naar dof
Hun glans is vergaan
Mijn zwarte jurk uit en vol met stof
Had ik gewenst, dat ik gister nog heen was gegaan
 Gras prikt in mijn zij, lieveheersbeestjes op mijn arm
Tranen over mijn wangen
Mis ik het gevoel, gelukkig en warm
Want er is niemand, die ooit mijn tranen heeft opgevangen

Alle tranen van ellende en verdriet
Kwamen als een golf over me heen
Niemand die om me gaf, niemand die het ziet
Je ziet het niet, maar weet dat ik van binnen in mijn arm ween
 Huilend en schreeuwend op hulp en vergiffenis
 Zoekend naar de juiste woorden waar ik ze niet vinden kan
 Zat ik zo verkeerd? Is alles wat ik doe dan mis?
 Waar moet ik nog heen? Wat moet ik dan?

Ik ben Doelloos voor het leven
 Doelloos voor mijn hele bestaan
Ik heb mijn hart weggeven
 En blijf hier nu nutteloos staan
Zonder een kick, alleen een kick van pijn
Want ik moet hier weg
En hoef hier niet eens meer te zijn.

Marjolein Moerenhout (12 jaar)
04-09-2006