Lieve mama ,

Ik wil je roepen , maar weet dat het niet helpt 
Ik heb je nodig , maar weet dat jij hier niet meer bent
 Ik huil zoveel tranen , maar ik weet dat het niet stelpt
 Totdat ik ook daar ben , daar waar hier niemand het nog kent
 Ik kan alleen maar hopen dat jij mijn liefde ontvangt
 Die ik je alle dagen zend 

Mijn leven is pas in zijn start , maar het leven eindigde die dag 
In een groot deel van mijn hart ,  waar vreugde was , is ongeloof
 Door jouw gemis verward , mochten wij ons leven niet delen 
Tot na de tienerjaren verder door , ik heb ontelbaar veel vragen 
Maar op mijn vragen geen gehoor 

Hoe leeg klinken dan de woorden: "Ach meid, het leven gaat door."
 Maar werden deze uitgesproken door hen die als kind , zijn moeder verloor ? 
             Kan ik die jaren lachen die ik nog heb te gaan 
En als ik straks volwassen ben zonder jou in het leven staan ?
 In gedachten voel ik dat je bij me bent , in gedachten zoek ik jouw steun 
Mijn mama, die mij zo goed kent
 Waarop ik als dochter leun
 Mama's warmte , onze band , verder dan het tastbare kan zelfs de dood niet scheiden

 Ik knijp mijn ogen dicht en zoek je hand , Mama engel ... vredig in het licht
 Alleen liefde , niet meer lijden , alleen door die tunnel , kon je je uit je zieke lichaam bevrijden 
die het leven je had gegeven .
Onbegrip voor al het leed dat je hebt moeten doorstaan , veel te vroeg ben je daarom heengegaan
Je geloofde dat je gaat wanneer het je tijd is , maar een lieve moeder , vrouw , zus , in een jong gezin , 
daar zal het nooit de tijd voor zijn , een nooit te bevatten gemis 
Alle goedheid die je met alle liefde hier hebt gegeven kon toch nooit te veel zijn ?
Jouw levenslust , jouw plannen konden toch nooit te laat zijn ? 

Amper op de helft van je bestaan , zoveel jaren , zoveel wegen , in het leven nog te begaan
 Ik geloof niet meer in het lot , want dit kan nooit zijn voorbestemd 
Zoveel dromen zijn kapot , plannen voor de toekomst , zomaar afgeremd
 Waar nieuwe plannen kwamen , ging een deur naar later, ergens middenin voorgoed op slot
 Toen niet , nu niet , nooit niet zal ik je kunnen missen 
Bij jouw zo veilig en vertrouwd Mama , ik wil je niet missen !
 Je ziet wel een lach , maar de warmte is kou , wat je dacht dat je zag is geen vreugde , maar rouw 
Als een onzichtbare pleister die verdoofd , omdat de pijn te erg zou zijn
 Die je alleen van binnen laat beleven , omdat de tranen te hevig zouden zijn
 Om door te kunnen gaan , in mijn hoofd zie ik je overal staan

 Ik ben zo bang om te denken aan jou Mama , waar ben je nou?!!! 
Ik kan je niet meer zien , maar samen zijn we echt , misschien ?
 Ik weet dat je er nog wel bent in een paradijs , die niemand hier nog kent
 Waar je omringd door alle lieve mensen , vrede en liefde kent 

Eens dan komen we weer samen , iedereen weer bij elkaar 
Al die herinneringen , al die namen , ze wachten allemaal daar 
Tot het wederzien zullen ze waken , altijd , overal , als een warm , beschermend laken
 Die je nooit verlaten zal,  Lieve mama , is dit nu echt of droom ik nog ? 
Misschien ga ik maar dromen en hou mijn ogen stevig dicht
 Laat me door de droomwereld overstromen , ik ben niet bang , jij bent er toch ?
 Als ik maar bij jou ben , kan me niks meer overkomen ,
 Lieve mama , hou me vast ... voor eeuwig samen dromen ....

Ilse Talman
12-03-2005

Lieve Marja 

Veel heb je voor mij betekend , lief en leed gedeeld , 
In mijn gedachten , blijf jij voor altijd bij mij in beeld .
 Nooit zal ik vergeten , wat wij samen hebben gedaan ,
 Dat als twee vriendinnen lange tijd naast elkaar hebben mogen staan . 
Nu ga je van mij heen ,
 En is de hobby die wij samen hadden helaas nog maar voor mij alleen .
 Je lieve vriendin Gea

Gea Wiltinge
16-05-2005

Papa

je bent nu dood ....5 jaar dood
heel mijn leven verder zonder een echte vader.
Maar op een dag zien wij elkaar weer
Dan is er geen verdriet meer.
 Ik weet het nog goed.
 Je lag in coma
 In het ziekenhuis rende ik huilend naar oma.
 Je staarde maar naar boven
En ik kon het niet geloven
 Dat je nooit meer mijn vader zou zijn
Dat deed me veel pijn.
 Ik stond midden in de kamer en zei
Nee mam, dat is geen leven ...maar bestaan.
8 jaar heb ik je gekend
 De rest van mijn leven zonder vader..maar het went
 Maar het was tijd om te gaan... pap
 Naar dat mooie paradijs.
 Lopend naar het licht
 En omdat ik je soms nog mis
 Schreef ik dit gedicht.

Sigrid
16-05-2005

Mijn moederhart huilt . 
Sinds ik jou mijn kind ben verloren .
 Mijn moederhart huilt , 
Want jij bent uit mij geboren . 

Mijn moederhart schreeuwt .
 Van heimwee , eenzaamheid en verdriet . 
Mijn moederhart schreeuwt .
 Niemand meer die mijn tranen ziet .

 Mijn moederhart is gebroken . 
Vanaf de dag dat jij mij bent ontnomen .
 Mijn moederhart is gebroken .
 Nu ik besef dat jij nooit meer bij mij zal komen . 

Mijn moederhart zal nooit meer helen .
 Als ik denk aan je humor je lach en je leuke praatjes .
 Mijn moederhart zal nooit meer helen 
 Want wij waren / zijn elkanders zielemaatjes .

mama Margida

Margida Hendriks
17-05-2005

Opa

 Vaak kan ik niet meer huilen.
 Maar elke traan is nog van binnen. 
Vaak denk ik dat ik het wel weer aan kan, 
Maar elk teken laat me twijfelen.
 Elk beeld zie ik nog voor me.
 Sinds de dag dat u heen bent gegaan.
 Sindsdien ben ik nooit meer hetzelfde,
 Omdat het een deel van me heeft veranderd.
 Elk verdriet draag ik nog met me mee!
 Ik weet dat ik het moet verwerken, 
maar dat is niet wat ik wil. 
Ik huil omdat ik elke dag weer verder moet
 zonder u om me heen. 
Ik draag u voor altijd in mijn Hart! 

Kimberley
17-05-2005

Lieve Luca

 Ergens op de hemelse weg hier ver vandaan , 
daar is mijn lieve sneeuwkindje naar toe gegaan
 Toen hij lag te dromen , 
zijn de engeltjes zomaar naar hem toe gekomen
 ik richtte me tot God , 
om hem te vragen waarom Luca ons moest verlaten 

Hij antwoordde heel eerlijk en keerde naar mij 
Luca zijn tijd op aarde is voorbij
 Luca is gekomen voor maar heel even 
om heel veel liefde aan jullie te geven
 Ik weet ... jullie hebben heel veel verdriet 
maar meer tijd van mij kreeg hij niet

 Het is een wijze les in het leven 
sommige kinderen blijven lang ... andere maar even
 Luca's zieltje was net als de sneeuw 
blank en rein , daarom mocht hij maar even bij jullie zijn 
"maar had ik dan wat misdaan " vroeg ik aan God 
"waarom Luca bij mij weg moest gaan ? "

"Nee", zei God toen tegen mij 
 je hebt niks misdaan , maar soms laat ik baby'tjes
 even van het leven proeven en als het dan hun tijd is
 neem ik ze weer bij de hand , 
dan krijgen ze een plaatsje in het beloofde land 
waar ze heel gelukkig zullen spelen 
zonder leed en pijn 
en dat ze altijd bij elkaar zullen zijn

 Maar je hebt op aarde een engeltje gekregen 
ook al was dat maar voor even
 Luca is erg gelukkig hier en maakt ook heel veel plezier "
 God zei ; "dat mijn kind , moet je weten , ik heb je een klein engeltje gegeven 
en als jij dan ook naar me toe zal gaan
 blijven jullie altijd naast elkaar staan .
 hij heeft het leven gekregen , zodat jij weet hoe engeltjes eruit zien in dit leven ."
" God ", vroeg ik toen , " ik heb nog heel veel vragen ,
maar de grootste is ; had U hem niet gewoon bij ons kunnen laten ?"

 Lieve Luca...  welterusten en kusjes van ons

Silvana
17-05-2005

Lieve papa * 02-07-45 overleden 18-06-85 te Heerlen 

Tijd staat niet stil 
jaren gaan voorbij
 nu , zoveel jaren na je overlijden 
een tijd met vele gedachten 
gedachten die een herinnering zijn 
herinnering aan vroeger 
herinnering aan vele momenten samen met jou
 herinnering aan mooie momenten 
nog steeds denk ik vaak aan jou
 vaak is er dan niet alleen die lege plek , 
maar het gemis 
het gemis van mijn lieve vader.
 jij , die mij o zo dierbaar was 
zoals het gewone leven doorgaat 
het leven van alledag , 
van alles en iedereen om me heen
 een leven waarin ik dan 
mijn eigen gevoelens heb 
gevoelens die er mogen zijn
 herinneringen die er mogen zijn 
herinneringen waarin ik steeds
 met veel liefde aan terugdenk aan jou
 ik laat deze gevoelens zijn 
ik laat deze herinneringen zijn
 ik koester ze
 ik geniet hiervan 

de mooiste herinnering blijft... 
lieve papa ... ik mis je zo erg in mijn leven 
je zit in mijn hart ... niet voor even
 maar de rest van mijn leven .
 Heel veel kusjes in de wind voor jou 
omdat ik heel erg veel van jou hou .... 
liefs
 je dochter Jolanda

Jolanda

Men zegt de tijd heelt alle wonden .
 Ook als je je kind naar het graf hebt gebracht ?
 Deze wond is nooit te helen .
 Wie heeft deze uitspraak ooit bedacht ? 

Een diepe wond is in mijn hart geslagen
 Na het overlijden van mijn kind .
 Die pijn is onmenselijk , bijna niet te dragen . 
Want jij Kariem , werd door mij intens bemind .

 Men zegt de tijd heelt alle wonden .
 Ook als je je kind naar het graf hebt gebracht ?
 Wat is dan de tijd op aarde , waarin wij leven . 
Heeft de mens die tijd niet zelf bedacht ?

  Een diepe wond is in mijn hart geslagen . 
Vanaf de dag dat ik zonder jou moet verder leven .
 Het verdriet, de pijn , die leegte zonder jou .
 Ik had mijn leven voor de jouwe willen geven .

 Eens zal mijn wond genezen , en is mijn verdriet gesust .
 Dat is de dag dat we samen kunnen zweven , ons van elkaar bewust .
 Daar is alleen maar liefde , geen pijn en ook geen zorgen .
 Dan zijn we weer gelukkig samen , achter een sluier voor iedereen verborgen .

Margida Hendriks
20-05-2005

Allerliefste
 
De allerliefste in mijn leven .
Is plotseling van me heen gegaan.
Nu moet ik zonder mijn liefste verder ,
Kan ik dit leven nog wel aan ?

Geen afscheid heb ik kunnen nemen .
Geen groet , geen kus , geen blik ,
Met allemaal rouwende mensen ,
Vooraan in de rij liep ik .

Niet snappend , niet begrijpend , waarom dit zo moest zijn .
Duizend tranen heb ik vergoten, dit doet zo'n vreselijke pijn .
Een blik in jouw ogen , zo warm zo lief zo bruin ,
Onze liefde was zo sterk , mijn leven ligt in puin

Sinds jij er niet meer bent , leef ik niet meer echt .
Iedere dag is steeds weer een gevecht .
Voor altijd in mijn hart , nooit zal ik jou vergeten
Ik heb je lief mijn allerliefste , gelukkig heb jij dat geweten .

Margida Hendriks
22-05-2005

 
 
Is het waar ? 

Is het waar dat er leven na de dood is ?
En dat je door een tunnel gaat ?
Is het waar lieve jongen
dat je wordt opgewacht aan gene zijde ?
En je geest het lichaam verlaat ?

Is het waar dat je in de geest met me praat
en mij ook ziet ?
En dat je in een mooi wit licht belandt ?
Is het waar dat daar alleen liefde is
en geen verdriet ?
En dat het daar heel mooi is aan de overkant?

Is het waar , mijn lieve Kariem ?
Dat je je levensloop als een film voorbij ziet gaan ?
Is het waar mijn lieve zoon ?
Dat je mij , je moeder bij je graf ziet staan ?

Margida Hendriks
22-05-2005

Moederziel alleen ... 

Moederziel alleen stond ik bij je graf .
In weer en wind , niets hield me tegen .
Vallend op mijn knieen neer.
Bittere tranen huilend , in de regen .

Moederziel alleen , stond ik bij je graf .
Alleen duisternis en stilte om me heen .
En brandde een paar kaarsjes , voor een beetje licht .
Zo zag ik je naam verschijnen , op de steen .

Moederziel alleen , stond ik bij je graf .
En schreeuwde je naam Kariem , keer op keer .
Verblind door tranen , overmand door mijn verdriet .
Alleen maar stilte , een antwoord kreeg ik niet .

Moederziel alleen , in die pikdonkere nachten .
Nam ik afscheid van je , ik moest weer huiswaarts gaan .
Wetend dat er niemand op mij wachtte .
Mijn  getuigen zijn , de sterren en de maan .

Margida Hendriks
22-05-2005

Huil maar

Om de leegte die jou omringt .
Huil maar
Nu mijn stem slechts in je gedachten klinkt ,

Huil maar
Als je me denkt te zien op straat .
Huil maar
Als blijkt dat het om een ander gaat .
Huil maar
Om je kind met die reebruine ogen .
Huil maar
Om die jongen met zijn mooie bruine haar,

Huil maar
Als ik bij je ben in je dromen .
Huil maar
Ooit zullen wij elkaar weer tegenkomen .
      Huil maar          
Ik weet dat jij me nog steeds bemind .
   Huil maar .... lieve Mama

   Ik ben en blijf  je lieve kind

Margida Hendriks
22-05-2005

Donker

Als ik 's avonds lig in het donker .
En bittere tranen huil om jou .
Dan stroomt mijn hart over van liefde .
En zijn mijn gedachten alleen bij jou .

Als ik 's avonds lig in het donker .
En zo'n heimwee heb naar jou .
Dan wil ik het wel uitschreeuwen .
Om jou mijn kind , waar ik zoveel van hou .

Als ik 's avonds lig in het donker .
En mijn hart doet toch zo'n zeer .
Dan weet ik mijn lieve jongen .
Wij zien elkander weer .

Margida Hendriks
22-05-2005

De  rit naar Amersfoort , die zal ik nooit vergeten .
We moesten jou Kariem identificeren ,
Hopend en biddend dat het iemand anders was ,
Zodat we direct huiswaarts konden keren .

Maar helaas , daar lag  jij , mijn innig  geliefde kind .
Gewond , met je ogen gesloten op een brancard .
Koud en levenloos , onder dat witte laken ,
Niet te bevatten , wat was dat vreselijk zwaar .

Kariem word wakker, kom word nou toch wakker .
Ik nam je gezicht in mijn handen ,
Ik kuste en streelde je , het was alsof je sliep .
Maar je werd niet wakker , hoe hard ik jou ook riep .

Zo'n moment is aan niemand uit te leggen .
Wanneer je je kind dood ziet liggen op een brancard ,
Gewond , koud en stil onder dat witte laken ,
Waarom nou jij  , waarom ik , waarom lig jij daar .

Toen moest ik je achter laten , zo moederziel alleen .
 Je lag daar , in dat kamertje zo ver van huis ,
Aan jouw jonge leven kwam plotseling een eind .
Voor mij een begin , van het dragen van het zwaarste kruis .

Margida hendriks
22-05-2005

Als je graf is bedekt met een deken van sneeuw .
En ik daar sta , voel ik me heel dicht bij jou .
Als je steen bedekt is met een deken van sneeuw .
Dan weet ik lieve jongen , dan voel je geen kou .

Dan zie ik die mooie rode roos .
Pronkend achter het hart van glas .
Met je naam in sierlijke letters geschreven .
Dan denk ik weer aan hoe het was .
Alleen in mijn herinnering mag ik dat nog beleven .

Dan weet ik dat jij hier ligt begraven .
Oh god , dat doet nog zoveel pijn .
Dan zou ik onder die deken van sneeuw ,
In elkanders armen , voor altijd bij jou willen zijn .

Margida Hendriks
22-05-2005