Eenrichtingsverkeer

Je eigen leventje;
 Je eigen wil;
Geen mening of kritiek van anderen graag;
 Houdt alles maar lekker stil.
Eénrichtingsverkeer noemen ze dit;
 Dat is in deze maatschappij niet zo goed;
 Je lijkt net een spookrijder op de snelweg;
Al knipperend met je lichten
 ga je al het verkeer tegemoet.
Eens moet je omdraaien,
anders gaat het fout;
 Ook eens wat kritiek kunnen accepteren als dit gaat;
Dan leer je sommige mensen anders kennen;
Want een speech op je begrafenis is te laat!

M.L.Gorgosz
18-08-2003

Vrede zonder oorlog

 Het begint met roos,
 dan komen er tinten blauw.
 De kracht van een windhoos,
de bibber van de kou.
Dan breekt het los,
het spuwt alles uit.
 Sluw als een vos,
spreekt voluit.
OPKLARING RUST
 Zonder verklaring,
alles geblust 

Mieke van de Ponseele
29-08-2003

Als ‘t heden toekomst was

Als ’t heden toekomst was
 Zou er nog verleden zijn
 Zou er iemand zijn die nu
 In ’t heden voelt toekomst pijn?
Als ’t heden toekomst was
Zou er iemand zijn die zucht
Om verledens toekomst of ’t heden
Ziet als vergane avondslucht?
 Als ’t heden toekomst was
 Zou er iemand zijn die weet
Wat eens gebeurd was of zal zijn
 En ’t dagelijks leven eraan meet?
Als ’t heden toekomst was
Was het nog steeds hetzelfde leed
 Of zou men doen wat eens nog moet
Is er iemand die ’t weet ?

Gea Bloemhof
05-10-2003

Straten glimmen
bellen in de sloot
laarsjes door de plassen
en ik..
ik voel me dood.

Ogen vol water
bellen uit mijn neus
drijfnatte wangen
en ik..
ik voel me een kneus.

Regen druppelt
in mijn hart
tranen van pijn
oh..dat verlangen
naar een beetje 
zonneschijn.

Wil Becker
10-01-2004

Niet meer wetend wie ik ben 
Dwaal ik rond
Trek ( me ) steeds meer aan
Wat ik niet werkelijk ben 
Vergeten hoe ik was...

Ik ga slapen , 
Ik ontwaak 
Maar slaap nog steeds
Versuft , verdoofd
Door wat ik niet werkelijk ben ...

Dan opeens een klank
Een siddering
Een glimp van wie ik was
Worstelend naar de oppervlakte
Waar ik weer kan zien
Wie ik werkelijk ben !

PRACHTIG zoals iedereen !

Schrijver onbekend
10-01-2004

Vlinderlicht fladderen we samen
door de speeltuin van het leven
op zoek naar onszelf
op zoek naar antwoorden

En pas bij het aanbreken van de avond
beginnen we te realiseren dat
de antwoorden die we zoeken
alleen in onszelf te vinden zijn ...

Schrijver onbekend
10-01-2004

Laat me nu toch even
stilletjes in mijn gedachten zweven,
niets om mijn oren
me eventjes niet storen.

gewoon niets aan mijn hoofd
alles even laten staan,
voel me als verdoofd
daarna zal het weer beter gaan.

Een rustig plekje zoek ik op
om even te bekomen,
ik zeg even ...halt, wacht en stop
laat me even dromen.

Van den Bulck Marina
12-01-2004

In de ochtendschaduw van het leven
kun je somber of gelukkig zijn

Niemand weet wat de dag zal geven
een donderbui of zonneschijn

Leef het leven als het kan
bewust en optimistisch
want het duurt maar zo even

Janneke Koster-Baas
13-01-2004

Wat een ellende, elke dag opnieuw
aanschuiven in een lange rij,
alweer een rode licht
niemand kan ik voorbij.

Wat rijdt ie nu zo kort achter mij...?
Hij wil me voorbij
Waarom zo gehaast...?
Oeps, daar komt weer iemand voorbij geraasd,
langs de pechstrook...!?
Oh, dat mag ik ook

Anders kom ik nooit op tijd,
van die file krijg ik nog de schijt!

Mirella
16-02-2004

Durf eens 'n keer "nee" te zeggen
als je geen zin hebt vandaag
met vrienden een kaartje te leggen
misschien 'n volgende keer graag.

Zeg eens wat vaker neen
als je zelf iets hebt te doen
en de mensen om je heen
niets durft weigeren uit fatsoen.

Als je nee zegt, dat kun je léren
voelt het leven vrijer aan
de ander moet respecteren
dat je je eigen weg wil gaan.

Janneke Koster-Baas
27-03-2004

's Avonds

       's Avonds valt de zon naar beneden
en zet klaasvaak de sterren aan
  en laat alle mensen rustig slapen
 om daarna zelf naar bed te gaan.

      's Avonds wordt de maan geschoten
naar het donkere zwarte heelal
 waar hij de hele nacht mag staan
 en hij de planeten verlichten zal.

  's Avonds kleurt de wereld zwart,
   maar wordt hij nog helder verlicht.
  Het is zo mooi, maar zo onbekend
    want iedereen doet zijn ogen dicht.

Ilona
31-03-2004

Als je alles donker ziet
Ook al vallen er nog zoveel sterren,
er blijft er altijd wel een schijnen.

Ook al gaan de bloemen dood,
ze zullen niet allemaal verdwijnen.

Ook al valt alle stroom uit,
een kaars kan ook licht geven.

Ook al zie je alles donker,
je zal altijd wel voor iemand leven.

Er zal altijd een lichtje branden
ook al is er nog zoveel pijn.
Er zal wel eens eentje doven
maar dan zal er een nieuwe zijn.

Ilona
31-03-2004

Zomaar Tranen

 Tranen rollen over m'n wangen 
zomaar proeven 
warm en bitterzoet. 
Wil ze nu niet drogen
 want het doet me even goed.
 Zomaar tranen van verdriet of van emotie
 zomaar 
ik weet het niet.

Janneke Koster-Baas
05-05-2004

Tijd ...

De sfeervolle schemering
wordt zacht en teder
opgelicht door de warme gloed
van een enkele kaars

weinig wordt gezegd,
veel wordt gezwegen
slechts het klinken van
een tintelend glas verbreekt de stilte

ik weet dat aan deze avond
een eind moet komen, maar nu
nog niet, want mijn klok
heb ik even stilgezet

Marcel de Kleijn
11-06-2004

Verkracht 

Een hart gebroken
 door dat gene wat is weg genomen 
Een hart gebroken
 door de gevolgen die zullen komen
 Een bange blik voor jongens en mensen om mij heen 
Een bange blik om te zijn met iemand alleen 
Een vies lichaam
 niemand die het ziet 
Een vies lichaam
 van onzichtbaar verdriet

Sabine Rensen
01-07-2004